delfinki), które później (VI/V w.) zastępują miedziane monety odlewane, z wyobrażeniem na awersie głowy Ateny, Demeter lub tzw. gorgonejonu. Na rewersie noszą one przedstawienie najczęściej delfina bądź orła z delfinem w szponach. W połowie IV w. p.n.e. w Olbii wypuszczane są srebrne statery z podobnymi wyobrażeniami. Część monet ma uwidocznioną nazwę miasta w zapisie OLBI lub OLBIO[politon] albo napisy ARIX, EMINAKO (imiona urzędników). Na podstawie bogatego materiału numizmatycznego można stwierdzić i prześledzić niemal dwustuletni rozwój mennictwa olbijskiegoА.Н. Зограф: Античные монеты, Москва: Издательство АН СССР, 1951, s. 121-145.. Jego badaniom wiele starań poświęcił Aleksandr Zograf, po nim P. Karyszkowski i W. Anochin, najnowszych ustaleń dokonał W. NieczytajłoВ.В. Нечитайло: Каталог античных монет Ольбии – VI в. до н.э.- III в. н.э., Киев 2000..