Miecz i Pług (właściwie: Ruch „Miecz i Pług”, później Zjednoczone Organizacje oraz Ruch „Miecz i Pług”, Ruch „MiP”; Zjednoczone Organizacje Ruchu „Miecz i Pług”, ZOR „MiP”) – konspiracyjna organizacja polityczno-wojskowa, utworzona w listopadzie 1939 w Warszawie przez działaczy chrześcijańsko-narodowych. Jednym z jej założycieli i pierwszym przywódcą był ks. Leon Poeplau ps. „Wolan”. Po jego aresztowaniu przywódcą został dotychczasowy zastępca Anatol Słowikowski ps. „Andrzej Nieznany”, następnie Antoni Szałkowski ps. „Antoni”, „Rafał”. Miecz i Pług zakładali również: Zbigniew Grad ps. „dr Zbyszek”, Albin Białobrzeski, Władysław Byszk ps. „Sewer”, Aleksander Kowalik ps. „Aleksander”.
Program Pierwotnie Ruch „Miecz i Pług” miał charakter organizacji ideowo-wychowawczej. programowano zbliżonej do endecji i chadecji. Postulował stworzenie „nowej Polski” i „nowego Polaka”. Interesem Polski miał stanowić interes wszystkich warstw społecznych. Ruch „Miecz i Pług” krytykował podziały klasowe i religijne, które miały stanowić przyczynę konfliktów wewnętrznych w Polsce. Z czasem Ruch „Miecz i Pług” zaczął głosić, że Polska miała stanowić centrum Imperium Słowiańskiego, miała być państwem demokratycznym, opierającym się na samorządzie terytorialnym, gospodarczym, szkolnym i zawodowym.