Ruch „Miecz i Pług” głosił, że partie polityczne są niezdolne do zjednoczenia całego społeczeństwa. Jednocześnie Polska miała stać się mocarstwem w Europie, posiadać kolonie zamorskie oraz obejmować obszar zamieszkały przez narody słowiańskie, obejmujący obszar od Morza Bałtyckiego do Morza Czarnego. Władza centralna miała opierać się na etyce chrześcijańskiej. Ponadto do Polski miały przynależeć również obszary zachodnie do Odry i Nysy Łużyckiej, Prusy Wschodnie, Śląsk i Gdańsk. Organizacja potępiała faszystowski i komunistyczny system totalitarny. Ruch „Miecz i Pług” wspierał ideę utworzenia niepodległego państwa żydowskiego oraz domagał się całkowitego wysiedlenia ludności niemieckiej z Polski.
Struktura organizacyjna Na czele organizacji stała Rada Naczelna. Organem wykonawczym było Centralne Kierownictwo Ruchu, na czele z przewodniczącym rady. Kierownictwo dzieliło się na wydziały: wojskowy – kierowany przez kpt. Ferdynanda Trojnickiego, następnie przez Zygmunta Bierowskiego ps. „Piwski”; ideologiczny – kierowany początkowo przez Zbigniewa Grada, od jesieni 1943 roku przez Henryka Pantaka ps. „Leśny”; organizacyjny – kierowany przez Bogusława Hrynkiewicza ps. „Aleksander”, następnie przez Władysława Wacha; wywiadowczy – kierowany przez Czesława Kłobuta ps.