W 1935 przewodniczył Zjazdowi Historyków Polskich w Wilnie, a w 1938 stał na czele delegacji polskiej na Międzynarodowym Kongresie Historycznym w Zurychu.
Jako sekretarz generalny PAU znacznie przyczynił się do jej rozwoju. Doprowadził do umocnienia podstaw materialnych, zreformował dział administracyjny, powołał do życia Wydział IV (Lekarski) oraz Komitet Porozumiewawczy między PAU, TNW, Towarzystwem Naukowym we Lwowie i Akademią Nauk Technicznych. Zapoczątkował dwa wielotomowe wydawnictwa PAU – Polski Słownik Biograficzny i Historię Śląska do roku 1400.
Ekspert Polskiego Biura Prac Kongresowych w Paryżu w trakcie prac nad traktatem wersalskim. W czerwcu 1945 uczestniczył w rozmowach w Moskwie w kwestii powołania Tymczasowego Rządu Jedności Narodowej, w wykonaniu porozumień konferencji jałtańskiej. Po konferencji dokooptowany do Krajowej Rady Narodowej jako poseł bezpartyjny.
Był mężem Janiny z Domaszewskich. Mieli troje dzieci, w tym Annę, etnografkę.
Zmarł w Krakowie, pochowany na cmentarzu Rakowickim (kwatera IIIB-wsch-po lewej Wodzickiej).