Zmarł 17 maja 1942 roku w szpitalu jenieckim w Tangerhütte.
Kolejny z braci, Tadeusz we wrześniu 1939 dostał się do niewoli, zdołał jednak zbiec i poprzez Portugalię dotarł do Wielkiej Brytanii. Służył w 315. Dywizjonie Myśliwskim jako kancelista, zginął w 1944 roku na pokładzie polskiego okrętu. Tylko Eugeniusz przeżył wojnę.
Romuald Rajs rozpoczął naukę w roku 1920 w siedmioklasowej Publicznej Szkole Powszechnej im. Króla Władysława Jagiełły w Sanoku. W 1925 roku rozpoczął naukę w Państwowym Gimnazjum im. Królowej Zofii w Sanoku, gdzie w roku szkolnym 1926/1927 jako uczeń klasy II został uznany za nieuzdolnionego. Wrócił do szkoły powszechnej, którą ukończył w roku 1930. W 1930 roku wstąpił do Szkoły Podoficerskiej Piechoty dla Małoletnich w Koninie. W 1933 roku ukończył Szkołę Podoficerską w Koninie i kurs spadochronowy w Biedrusku. W stopniu kaprala przydzielony został w tym samym roku do 85 pułku piechoty w Nowej Wilejce, a w 1936 roku przeniesiony do 13 pułku piechoty, gdzie został dowódcą plutonu. W 1938 roku ponownie został przeniesiony do konnego plutonu zwiadu 85 pułku piechoty.