W barwach praskiej drużyny grał wówczas legendarny Josef Bican, który zdobył dla klubu aż 395 goli w zaledwie 219 spotkaniach. Drugą gwiazdą tego okresu był legendarny bramkarz František Plánička.
Od przejęcia pełni władzy przez komunistów w Czechosłowacji w 1948 r. Slavia traci na znaczeniu. Kojarzona z inteligencją nie była wspierana przez władze. Do 1989 r. zajęła jedynie kilka razy trzecie miejsce w lidze, kilka sezonów zagrała też w II lidze czechosłowackiej, co przed wojną było nie do pomyślenia.
Po upadku komunizmu nadeszły lepsze czasy, w ostatnim sezonie ligi czechosłowackiej (1992/93) Slavia zdobyła wicemistrzostwo. Po rozpadzie kraju i powołaniu do życia Czech, Slavia razem ze Spartą tworzą wielką dwójkę ligi. W pierwszych pięciu sezonach Slavia zdobywa mistrzostwo i cztery wicemistrzostwa. W tym okresie pojawiła się popularna przyśpiewka wśród fanów Sparty do Slavii "wiecznie drudzy". Sezon 1995/96 był dla niej najlepszy od 1938 r. Czerwono-biali zdobyli mistrzostwo i doszli do półfinału Puchar UEFA. W tym okresie przez klub przewinęło się wielu graczy, którzy zrobili kariery za granicą i decydowali o sile czeskiej reprezentacji (m.in. Karel Poborský, Jan Suchopárek, Vladimír Šmicer, Patrik Berger, czy Pavel Kuka).