Zostało wtedy założone Hebrajsko-Chrześcijańskie Stowarzyszenie Wielkiej Brytanii (skrót: HCUK), z siedzibą w Londynie. W latach 80. XIX wieku za sprawą Josifa Rabinowicza pojawiła się niezależna mesjańska społeczność żydowska pod nazwą „Izraelici Nowego Testamentu” działająca na terenie Besarabii. W pierwszych latach XX wieku ruch ten pojawił się na Ukrainie. W 1915 powstało Amerykańskie Stowarzyszenie Hebrajsko-Chrześcijańskie (HCAA) z siedzibą w Chicago, a w 1925 Międzynarodowe Stowarzyszenie Hebrajsko-Chrześcijańskie (IHCA) z siedzibą w Londynie.
Wbrew powszechnemu mniemaniu żydowski ruch mesjanistyczny pojawił się wcześniej zarówno od ruchu zielonoświątkowego jak i od nowoczesnego ruchu syjonistycznego. Hebrajskie chrześcijaństwo nie miało pierwotnie charakteru eklezjalnego. Członkowie tego ruchu uczestniczyli w życiu kościołów nie-żydowskich, zaznaczając swą żydowskość na spotkaniach stowarzyszeń.