Andronik uczynił swego syna, Jana VII współcesarzem. Poczynania Andronika spowodowały reakcję Wenecjan, którzy wypowiedzieli mu wojnę. Jego rządy zostały zakończone w 1379 roku, kiedy to Janowi V i Manuelowi udało się zbiec z więzienia i zapewnić sobie pomoc tureckiej armii i weneckiej floty. Osmanowie w zamian za pomoc wymogli na Janie oddanie im Filadelfii.
Następstwa Po zdobyciu Konstantynopola przez Jana v, Andronik schronił się w genueńskiej Galacie gdzie pozostawał dwa lata. W końcu jednak doszło do porozumienia między zwaśnionymi członkami rodziny i Andronik dostał zgodę na powrót na dwór. Później doszło do zawarcia pokoju między Genuą a Wenecją- obydwie strony zrzekały się pretensji do Tenedos, która to wyspa została wyludniona, zburzono na niej wszelkie fortyfikacje i ogłoszono ją terenem neutralnym. Wojna domowa z lat 1373-1379 osłabiła i tak znajdujące się w słabej kondycji cesarstwo i spowodowała wzrost jego zależności od prężnie rozwijających się Turków OsmańskichOstrogorski Georgij, Dzieje Bizancjum, PWN, Warszawa, 2008.