Akt III Symfoniczne intermezzo odmalowuje przebieg bitwy pod Połtawą. Mazepa, uchodzący w wyniku doznanej klęski, natrafia na błąkającą się po stepie Marię, która wskutek tragicznych wypadków postradała zmysły. Orlik nagli do odjazdu wobec bezskutecznych wysiłków zabrania z sobą Marii. Usiłuje ich powstrzymać Andrzej, ale Mazepa strzałem z rewolweru zwala go z nóg i udaje się w drogę. Maria, nie poznając umierającego Andrzeja, bierze go w ramiona i kołysze niczym dziecko do snu.

Bibliografia Lesław Czapliński „Nieposkromiona natura kozaka, czyli Dzikie pola w operze” (o „Mazepie” Piotra Czajkowskiego) w: „W kręgu operowych mitów” Kraków 2003 Lesław Czapliński „Bohater dwojga narodów” (o „Mazepie” Piotra Czajkowskiego) w: MUZYKA21 11/2009

Kategoria:Iwan Mazepa Kategoria:Opery XIX wieku