W latach 80. wspierała działalność opozycji demokratycznej w PRL. Udostępniała swoje mieszkanie i samochód na cele tych działań. W 1982 roku, w czasie stanu wojennego odegrała ważną rolę w przeniesieniu Elżbiety Regulskiej z obozu internowania w Gołdapi do szpitala, gdzie była lekarką, na podstawie jej nieprawdziwej diagnozy.
Życie prywatne Zuzanna Dieuleveut-Kaulek była jednym z dwojga dzieci Jeana Luciena Dieuleveut-Kauleka (1871–1941, nauczyciela języka francuskiego Romaina Gary'ego, o czym Gary pisze w książce Obietnica poranka (La promesse de l'aube), 1960, wydanie polskie w 1964 roku) i Łucji z domu Piskorskiej (1886–1935), córki Wacława Piskorskiego i siostry m.in. Leonarda Piskorskiego i Tomasza Piskorskiego.
Zuzanna Dieuleveut-Kaulek wyszła za mąż za Stanisława Araszkiewicza (przedwojennego posła, powojennego wiceministra), z którym miała syna Andrzeja (ur. w 1947 roku).
Po śmierci została pochowana w Alei Zasłużonych (w grobie, w którym już wcześniej leżał jej mąż) na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera 32A-tuje-16)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze. 240px|thumb|left|Grób Stanisława i Zuzanny