Ze szczególnym okrucieństwem traktowano katolickich duchownych, papieski wysłanik, kardynał Jan, został zamordowany a jego obciętą głowę ciągnięto po ulicachCarroll Warren H.,The Glory of Christendom, tom 3., Wydawnictwo Christendom, 2004. Nowy cesarz nie brał udziału w zajściach, ale zdaniem Europejczyków z zachodu był za nie odpowiedzialny. Oskarżano go o brak reakcjiHarris Jonathan, Byzantium and the Crusades, Hambledon Continuum,2006, co doprowadziło do masakry a nawet o inspirowanie pogromu.

Następstwa Wieści o masakrze zepsuły i tak już mocno zszargany obraz Bizancjum na zachodzie Europy. Już wcześniej oskarżano Greków o herezję, sprzyjanie Turkom, wrogość wobec krzyżowców, przewrotność i nie kierowanie się interesem chrześcijan. Stosunki handlowe i dyplomatyczne zostały wprawdzie szybko wznowione, ale łacinnicy nie zapomnieli wcale o pogromie i odnosili się do Greków z coraz bardziej otwartą wrogością. W 1185 roku Normanowie zaatakowali i złupili Tessalonikę, drugie co do wielkości miasto imperium. Cesarze zachodni, Fryderyk Barbarossa i Henryk VI grozili atakiem na Konstantynopol.