Masakra Po śmierci cesarza Manuela I Komnena w 1180 roku władzę objęła jego żona Maria z Antiochii, występująca jako regentka w imieniu nieletniego Aleksego II Komnena. Faworyzowała ona przybyszów z Europy zachodniej, nadając im urzędy i wysoką pozycję na dworze. Kontynuowała również politykę nadawania przywilejów kupcom włoskim i arystokracji ziemskiej, lekceważąc interesy wysokiego i średniego kupiectwa, a także niższych warstw społeczeństwa. W 1182 roku została zdetronizowana przez Andronika I Komnena, który cieszył się olbrzymim poparciem ludu. Świętowanie sukcesu Androdnika przez greckich mieszkańców Konstantynopola przerodziło się szybko w wystąpienie przeciwko, zdaniem ludu, winowajcom złego stanu rzeczy. Zbrojny tłum wtargnął do dzielnic łacińskich atakując ich mieszkańców. Wielu łacinników uciekło z cesarskiej stolicy zaraz po obaleniu regentki, wielu jednak zostało na miejscu. Według relacji uczestnicy pogromu nie oszczędzali nikogo, mordując zarówno mężczyzn, dzieci, kobiety i starców. Aktem szczególnego okrucieństwa była dla łacinników masakra chorych w jednym ze szpitali. Grabiono i palono domy, kościoły i sklepy.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Masakra łacinników (1182) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.