Ogólne dowództwo nad siłami morskimi zostało przejęte przez amerykańską 7 Flotę, a większość zaangażowanych w bitwę sił morskich przypłynęła bezpośrednio z USA. Wielka Brytania dostarczyła również niewielką, morską grupę zadaniową, w skład której wchodził lotniskowiec i kilka krążowników. Ostatecznie również Australia, Kanada, Holandia i Nowa Zelandia dostarczyły swoje okręty transportowe. Kilkaset myśliwców-bombardujących 5 Armii Powietrznej zostało rozmieszczonych w worku pusańskim i w Japonii, a tuż przy wybrzeżu Korei znajdowały się samoloty Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych na pokładzie USS Valley Forge i USS Philippine Sea. Pod koniec bitwy 8 Armia miała większe wsparcie z powietrza niż 12 Grupa Armii gen. Omara Bradleya w Europie Północno-Zachodniej podczas II wojny światowej.
Od południa do północnego wschodu jednostkami Koreańskiej Armii Ludowej ustawionymi naprzeciw jednostek ONZ były: 83 Pułk Zmotoryzowany 105 Dywizji Pancernej, a następnie 6, 4, 3, 2, 15, 1, 13, 8, 12 i 5 Dywizja Piechoty oraz 766 Samodzielny Pułk Piechoty.