Stülcken z Hamburga, która zaprojektowała też pierwsze powojenne niemieckie niszczyciele typu 101 (Hamburg). Zamówienie na budowę okrętu złożono jednak w stoczni Nobiskrug GmbH w Rendsburgu.

Okręt miał być jednostką uniwersalną, oprócz zadań szkolnych na wypadek wojny miał służyć do zadań eskortowych, stawiania min, transportu wojska lub jako statek szpitalny. Dla celów szkolnych zdecydowano się na mieszaną siłownię, złożoną z zespołu turbin parowych i dwóch silników wysokoprężnych. W tym celu też zestaw uzbrojenia i wyposażenia odpowiadał najnowszym niszczycielom typu 101 (Hamburg) i fregatom typu 120 (Köln), należącym razem z nim do pierwszego pokolenia niemieckich powojennych okrętów.

Stępkę pod budowę okrętu położono 17 września 1959 roku, kadłub wodowano 5 listopada 1960 roku, a ukończono budowę 25 maja 1963 roku. Wszedł do służby pod nazwą „Deutschland” (Niemcy). Koszt wyniósł ok. 95 milionów marek. Był największym okrętem potencjalnie bojowym zbudowanym w RFN lub służącym w marynarce tego państwa w okresie zimnej wojnyNa podstawie – nie licząc okrętów pomocniczych (transportowych, zaopatrzeniowych itp).