kąta ostrego (50°) między wyrostkiem wstępującym (ascending process) kości szczękowej a krawędzią zębodołową (u innych bazalnych zauropodomorfów ten kąt w zależności od gatunku wynosi 60°–90°); prostego wyrostka wstępującego kości szczękowej (podobnie jak u masospondyla i Adeopapposaurus, ale inaczej niż u innych bazalnych zauropodomorfów, u których wyrostek ten jest wygięty) z kostnym grzebieniem ciągnącym się wzdłuż jego bocznej krawędzi (nieznanym u żadnego innego bazalnego zauropodomorfa); wyraźnego wybrzuszenia na powierzchni wargowej zębów wyrastających z kości szczękowej; znacząco wydłużonych kręgów szyjnych (stosunek długości do wysokości trzonu szóstego kręgu szyjnego wynosi więcej niż 5:1 – podobnie jak u niektórych euzauropodów, ale inaczej niż u triasowych i wczesnojurajskich bazalnych zauropodomorgów); esowatej dorsalnej (górnej) krawędzi wyrostków kolczystych kręgów szyjnych (w widoku bocznym przednia połowa tej krawędzi jest wypukła, zaś tylna jest w części prosta a w części lekko wkłęsła – podobnie jak u masospondyla, ale inaczej niż u innych bazalnych zauropodomorfów);
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Leyesaurus · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.