W dniu 12 stycznia 1943 roku 138 Dywizja Piechoty rozpoczęła jako pierwsza nowe natarcie i w dniu 18 stycznia 1943 roku połączyła się z oddziałami 2 Armii Uderzeniowej Frontu Wołchowskiego przerywając w ten sposób blokadę Leningradu. Za zasługi w przełamaniu blokady dywizja została przemianowana w 63 Gwardyjską Dywizję Piechoty, a jej dowódca w dniu 18 lutego 1943 roku wyróżniony tytułem Bohatera Związku Radzieckiego.
W dniu 18 kwietnia 1943 roku został dowódcą nowo utworzonego 30 Gwardyjskiego Korpusu Piechoty i w składzie 55 Armii brał udział w walkach w rejonie Leningradu. W styczniu 1944 roku uczestniczył on w operacji leningradzko-nowogrodzkiej, w składzie 42 Armii i w trakcie której zajął on Pułkowo. W czerwcu 1944 roku korpus wziął udział w operacji wyborskiej w składzie 21 Armii. Po zdobyciu Wyborga, korpus wszedł w skład 2 Armii Uderzeniowej. Wziął on udział w wyzwalaniu terenów Estonii i zdobyciu Tallinna.
W październiku 1944 roku został dowódcą 3 Armii Uderzeniowej.