Bitwa pod Firaz miała miejsce w 634 roku na terenie Mezopotamii. Była to walka między muzułmanami, dowodzonymi przez al-Walida a połączonymi siłami Cesarstwa Bizantyjskiego, Sasanidów i arabskich chrześcijan. Wojska muzułmańskie liczyły około 15 000 żołnierzyAkram A.I., The Sword of Allah: Khalid bin al-Waleed, His Life and Campaigns, National Publishing House, 1970, natomiast ich przeciwnicy dysponowali znacznie liczniejszą armią, niektóre źródła podają nawet że dziesięciokrotnie większą, co jest raczej literacką przesadą, mającą podkreślać wojenne przewagi muzułmanówSykes Percy Molesworth, A history of Persia, Macmillan, 1915. Bitwa zakończyła się zdecydowanym zwycięstwem al-Walida i umożliwiła mu zajęcie części Mezopotamii.

Tło Pod koniec 633 roku Muzułmanie zdobyli kontrolę nad niemal całą doliną Eufratu. Jedyną twierdzą pozostającą w rękach perskich było Firaz i al-Walid, obawiając się akcji dywersyjnych ze strony tamtejszego garnizonu podjął decyzję o ataku. Wyruszył wraz ze swoimi wojskami i w grudniu stanął pod Firaz. Forteca leżała na granicy bizantyjsko- sasanidzkiej i znajdował się tam również garnizon rzymski, który wobec zagrożenia muzułmańskiego zdecydował się przyjść Persom z pomocą.