Po śmierci cesarza Michała VIII jego następca Andronik II Paleolog zarzucił ideę Bizancjum jako morskiego mocarstwa i znacząco zredukował flotę w 1285 roku. Wielu z pozbawionych zajęcia Gasmouloi zostało na służbie cesarskiej ale byli też i tacy którzy zaciągali się na okręty łacińskie i tureckie lub zostawała piratami.

W XIV wieku termin ten stracił swoje etniczne konotacje i "gasmoulikē douleia" ("służba jako gasmouloi") zaczęła oznaczać bizantyjskich lekkozbrojnych żołnierzy i marynarzy w ogóle. Oddziały Gasmouloi służyły w wojskach bizantyjskich i osmańskich w XIV wieku a na terenie łacińskich księstw Morza Egejskiego formacje te utrzymywały się aż do XVI wieku.

Gasmouloi odegrali znaczącą rolę w czasie bizantyjskiej wojny domowej toczącej się w latach 1341–1347, w której to stanęli po stronie swego dowódcy Aleksego Apokauka przeciwko Janowi VI Kantakuzenowi.