Po odzyskaniu Konstantynopola w 1261 roku przez Greków, wielu żyjących w nim Gasmouloi przeszło na stronę bizantyjską, zaciągając się jako najemnicy. Razem z mieszkańcami Lakonii masowo służyli na okrętach a Michał VIII chętnie ich tam zatrudniał, gdyż nosił się z zamiarem odbudowania silnej floty bizantyjskiej. Oddziały marynarzy złożone z Gasmouloi odegrały bardzo ważną rolę w czasie kampanii przywracania władzy Konstantynopola nad wyspami leżącymi na Morzu Egejskim w latach 60. i 70. XIII wieku. W traktacie zawartym między Michałem VIII a Wenecją w 1277 roku Gasmoloui pochodzenia weneckiego wymienieni są jako weneccy obywateleNicol, Donald M.,Byzantium and Venice: A Study in Diplomatic and Cultural Relations, Wydawnictwo Uniwersytetu Cambridge, 1992, ale wielu z nich pozostawało na służbie bizantyjskiej i osiedlało się na terenach rządzonych przez cesarza. Ich potomkowie domagali się później przyznania weneckiego obywatelstwa, a sprawa ta zatruwała stosunki między Wenecją a Bizancjum aż do lat 20. XIV wiekuLaiou Angeliki E., Constantinople and the Latins: The Foreign Policy of Andronicus II, 1282–1328, Wydawnictwo Uniwersytetu Harvarda, 1972.