thumb|Józef Piłsudski z oficerami 1 DPLeg. Od lewej płk Stefan Biestek, płk Jan Kruszewski, płk dypl. Teodor Furgalski, ppłk Zygmunt Wenda, ppłk Władysław Filipkowski Stefan Leon Biestek (ur. 3 maja 1892 w Pilźnie, zm. 28 lutego 1965 w Gliwicach) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Był synem Mikołaja (1833–1896), krawca, piastującego funkcję cechmistrza, i Julianny z Mazurkiewiczów (ur. 1863).
Studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Był członkiem Sokolej Drużyny Polowej przy Kole Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Pilźnie. W sierpniu 1914 z całą drużyną wstąpił do Legionów Polskich. Marian Porwit, kolega z drużyny, zapamiętał go jako „obdarzonego żywym umysłem i wrodzonym dobrym humorem”. Został oficerem 2 pułku piechoty. W czasie I wojny światowej był trzykrotnie ranny w nogę, rękę i bardzo ciężko w brzuch. Awansował kolejno na stopień: chorążego (27 stycznia 1915), podporucznika (1 listopada 1915) i porucznika (1 listopada 1916). W lipcu 1917, po kryzysie przysięgowym, pozostał w składzie Polskiego Korpusu Posiłkowego. W lutym 1918, po bitwie pod Rarańczą, został wcielony do II Korpusu Polskiego w Rosji. Po bitwie pod Kaniowem (11 maja 1918), przedostał się do Francji.