Oprócz powieści Mishima pisał też opowiadania, wiersze, eseje oraz dramaty dla teatrów nō i kabuki (Madame de Sade, Mój przyjaciel Hitler). thumb|Mishima w 1953 thumb|Mishima (1955)
Dalsze podróże
Wielokrotnie podróżował za granicę, gdzie jego nazwisko także stało się głośne. Po opublikowaniu kolejnych powieści (m.in. Odgłos fal w 1954 r., Złota Pagoda w 1956 r.) stał się jednym z najmocniejszych kandydatów do literackiej Nagrody Nobla; ale uhonorowanie nią, w 1968 roku, Yasunariego Kawabaty, pogrzebało jego szanse na tę nagrodę.
Z biegiem lat pogłębiały się wyniesione z dzieciństwa obsesje Mishimy, zwłaszcza kult śmierci, fascynacja militaryzmem i pięknem ludzkiego ciała. W 1955 r. pisarz zaczął uprawiać kulturystykę (nie opuścił żadnego treningu przez ostatnie 15 lat swojego życia); ćwiczył także wyczynowo sztuki walki – kendo i karate. thumb|Mishima podczas ćwiczeń Miał skłonności homoseksualne. Mimo to, wiązał się również z kobietami (m.in. z Michiko Shōda, późniejszą żoną cesarza Akihito). W 1958 r. ożenił się z Yoko Sugiyama i miał z nią dwoje dzieci: córkę i syna. thumb|Mishima ze swoim kotem Zaczął aktywnie udzielać się w polityce. W 1967 r. odbył kompletny trening wojskowy w Japońskich Siłach Samoobrony.