Ewangelicko-Luterański Kościół na Uralu, Syberii i Dalekim Wschodzie (ros. Евангелическо-лютеранская Церковь Урала, Сибири и Дальнего Востока) – kościół luterański w Rosji, członek Unii Kościołów Ewangelicko-Luterańskich w Rosji i Innych Państwach.

Historia Od przełomu lat 20. i 30. XX wieku oficjalna działalność w ZSRR ewangelickich związków wyznaniowych była niemożliwa. Duchowni zostali zamordowani lub wygnani, kościoły odebrano. Po ataku Niemiec na ZSRR w 1941 większość osób narodowości niemieckiej zamieszkałych w kraju, którzy stanowili przeważającą liczbę wyznawców kościoła ewangelickiego, wysiedlono na terytorium Syberii. W rezultacie tego część z nich przyłączyła się do baptystów, reszta praktykowała swoją wiarę w tajemnicy. Wobec braku duchownych, rozwinęła się działalność tzw. zborów braterskich (niem. Brüdergemeinden), w których wierni sami prowadzili czynności duszpasterskie. Zbierano się w małych grupach, aby wspólnie modlić się, czytać i rozważać Biblię oraz śpiewać pieśni religijne. Większość tych wspólnot żyła w izolacji i nie utrzymywała kontaktów z innymi tego typu grupami. Część z nich działała jako społeczności zrzeszające osoby należące do różnych denominacji protestanckich (luteranie, baptyści, mennonici, zielonoświątkowcy), które łączył język niemiecki.