Roman Jerzy Bratny, pierwotne nazwisko Mularczyk (ur. 5 sierpnia 1921 w Krakowie, zm. 6 listopada 2017 w Radziach) – polski prozaik, poeta, publicysta i scenarzysta filmowy.
Życiorys thumb|Roman Bratny (Mularczyk) w 1932 roku, fot. Narcyz Witczak-Witaczyński W 1942 r. ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy Piechoty „Agricola” Armii Krajowej, następnie związał się z OWZPN „Miecz i Pług” (Organizacja Wojskowa – Zbrojne Pogotowie Narodu). Pierwszy tomik swojej poezji pt. „Pogarda” ogłosił pod pseudonimem „Roman Bratny” w 1944 r. W latach 1943–1944 współpracował z pismem „Kuźnia”, a od 1944 r. był jednym z założycieli i redaktorem pisma literackiego „Dźwigary”. Walczył w powstaniu warszawskim w Śródmieściu Południowym – I Obwód „Radwan” (Śródmieście) – 3. Rejon „Ratusz – Wojskowa Służba Ochrony Powstania – VI zgrupowanie WSOP – batalion „Bełt” – 2. kompania. Z dokumentacji zgromadzonej w Centralnym Muzeum Jeńców Wojennych wynika, że por. Roman Mularczyk dostał się do niewoli w Warszawie 5 października 1944, w okresie 8 października – 20 stycznia 1945 przebywał w obozie jenieckim Lamsdorf. Po wyzwoleniu z niewoli przez pewien czas służył w Polskich Siłach Zbrojnych na terenie Francji.