Wasilij Iwanowicz Kazakow, ros. Василий Иванович Казаков (ur. w Filippowie, zm. 25 maja 1968 w Moskwie) – radziecki wojskowy, marszałek artylerii, zastępca dowódcy i dowódca artylerii Grupy Wojsk Radzieckich w Niemczech (1945–1950), zastępca dowódcy (1950–1952 i 1953–1958) oraz dowódca artylerii Armii Radzieckiej (1952–1953), Bohater Związku Radzieckiego (1945), deputowany do Rady Najwyższej ZSRR 2. kadencji (1946–1950).
Życiorys Urodził się 17 lipca 1898 w wielodzietnej rodzinie chłopskiej, we wsi Filippowo w rejonie buturlińskim guberni niżnonowogrodzkiej, ówcześnie na terenie Imperium Rosyjskiego. W 1911 ukończył szkołę parafialną i w wieku 13. lat rozpoczął pracę w Spółce Akcyjnej „Siemens i Halske” (1911–1913), a następnie pracował w fabryce „Otto Kirchner” (1912–1913) i w zakładach „Geislera” (1913–1916). W 1916 został wcielony do armii carskiej.
Podczas I wojny światowej uczestniczył w walkach Frontu Północnego w okolicach Rygi. W 1917 brał czynny udział w rewolucji lutowej. Od 1918 służył ochotniczo w 6 Dywizji Strzeleckiej Armii Czerwonej. Brał udział w wojnie domowej jako dowódca baterii artylerii oraz w wojnie polsko-bolszewickiej. Po wojnie był dowódcą batalionu artylerii, pułku, szefem artylerii dywizji i korpusu. W 1934 ukończył Akademię Wojskową im. Michaiła W.