Liwierij Arkadjewicz Woronow, ros. Ливерий Аркадьевич Воронов (ur. w Oranienbaumie, zm. 6 grudnia 1995 w Petersburgu) – radziecki, a następnie rosyjski duchowny prawosławny, wykładowca akademicki, publicysta i działacz religijny.
Życiorys W 1930 r. ukończył szkołę 2 stopnia w Oranienbaumie, a następnie zawodową szkołę przysposobienia fabrycznego Ochtinskiego kombinatu chemicznego. Uzyskał tytuł elektromechanika. Od lutego 1932 r. pracował w Państwowym Instytucie Chemii Czystej. W latach 1933–1938 studiował na wydziale mineralnej technologii Instytutu Chemiczno-Technologicznego im. Liensowieta w Leningradzie. Pracował jako pracownik naukowy w katedrze chemii fizycznej instytutu, uzyskując po roku funkcję aspiranta. Podczas okupacji niemieckiej przebywał we wsi Wyrowica. Służył jako organista w miejscowym chramie Św. Męczenników Flora i Ławra. Pod koniec kwietnia 1943 r. został wyświęcony na diakona. Po kilku dniach został prezbiterem w Swiato-Troickim soborze w okupowanym Pskowie. Posługiwał też w Afanasijewskiej cerkwi w Gdowie. Pod koniec 1943 r. wyjechał do okupowanej Estonii, gdzie został członkiem Pskowskiej Misji Prawosławnej. 22 października 1944 r. w Tallinnie został aresztowany przez NKWD. Po procesie skazano go na karę 15 lat łagrów. Odbywał ją w Kraju Krasnodarskim. Pod koniec kwietnia 1955 r. wyszedł na wolność.