Do kolejnego Sejmu nie został wybrany (przeszedł wówczas, z Leopoldem Skulskim do PSL „Piast”). Jako proboszcz w Grzegorzewie działał w Radzie Gminy i Sejmiku Powiatowym w Kole (w komisjach zajmujących się opieką społeczną) i inicjował społeczne akcje, np. budowę Domu Ludowego, organizację spółdzielni mleczarskiej, utworzenie Parafialnego Towarzystwa Budowy Dróg i Kasy Stefczyka. W Brzeźniu założył spółdzielnię czapniczą i bibliotekę oraz doprowadził do elektryfikacji wsi.
Jego działalność publicystyczna (np. publikacje w „Gazecie grudziądzkiej”, „Gościu Świątecznym”, „Głosie Ludu”, „Słowie Polskim”, „Gazecie Niedzielnej”) nie była aprobowana przez władze kościelne ze względu na zbytni radykalizm społeczny. W ostatnich latach życia pisał „Przyczynki do monografii Lipna” i wspomnienia zatytułowane „Przeżyte w kapłaństwie i młodości”Pierwszy tekst – w zbiorach prywatnych, drugi – w Archiwum Diecezji we Włocławku.
Zmarł w 1958 roku w Klinice Chorób Wewnętrznych w Gdańsku. Został pochowany na cmentarzu parafialnym w Lipnie.
Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych Złoty Krzyż Zasługi (27 października 1937) „za zasługi na polu pracy społecznej i organizacji wystawy w Liskowie”.
Upamiętnienie Imię ks. Szczęsnego Starkiewicza nadano jednej z ulic w Grzegorzewie.
Uwagi