W roku 1930 otrzymał godność doktora honoris causa uniwersytetu w Bazylei.
11 listopada 1937 otrzymał Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski „za zasługi na polu pracy naukowej”..
W grudniu 1937 roku jako jeden z sześćdziesięciu profesorów Uniwersytetu Poznańskiego, Warszawskiego i Wileńskiego był sygnatariuszem oświadczenia wyrażającego sprzeciw wobec „wszelkich dążeń do ograniczenia praw ze względów wyznaniowych, narodowościowych, czy rasowych, zwłaszcza jeśli dotyczyć one mają studentów” jako protest przeciwko wprowadzeniu getta ławkowego na wyższych uczelniach.
W pierwszych dniach okupacji niemieckiej 1939 został aresztowany przez Gestapo i zesłany do KZ Oranienburg a później do KZ Gusen, gdzie został skierowany do pracy w kamieniołomie. Zmarł wskutek zapalenia płuc. Symboliczny grób znajduje się na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie (aleja E, grób 13)śp. Edmund Bursche.
Wraz z nim aresztowano jego braci: Juliusza, Alfreda, Teodora oraz bratanka Stefana. Jego młodszy brat Alfred był znanym prawnikiem. Zginął w Mauthausen 15 stycznia 1942. Stefan był inżynierem mechanikiem, został rozstrzelany w lasach lućmierskich 17 lutego 1942 r.