mały|200px|Portret Zbigniewa Joachimiaka,autor Zbigniew Kresowaty Zbigniew Józef Joachimiak (ur. 14 maja 1950 w Elblągu) – polski poeta, tłumacz, wydawca, antykwariusz.

Życiorys Urodził się w rodzinie Zdzisława i Janiny z Kudłów, którzy byli księgowymi. Ukończył Liceum Ogólnokształcące im. Bolesława Prusa w Szczecinie i zdał maturę w roku 1969. Od 1972 uczył się w Wyższej Szkole Nauczycielskiej w Gdańsku. Od 1974 studiował polonistykę (ze specjalizacją teatrologiczną) na Uniwersytecie Gdańskim (UG) w 1979. Od 1973 był członkiem Zrzeszenia Studentów Polskich, a w latach 1974–1978 Socjalistycznego Związku Studentów Polskich.

Debiutował jako prozaik utworem Organki, ogłoszonym w tygodniku „MKL Litery” (nr 5 z 1974), a jako poeta wierszem Dobry omen, opublikowanym w „Tygodniku Morskim” (nr 19 z 1974). W latach 70. współtworzył zjawisko zwane „literackim boomem gdańskim”. W grudniu 1975 był jednym z założycieli Grupy Poetów i Artystów „Wspólność”, do której należeli m.in. Waldemar Chyliński, Anna Czekanowicz, Andrzej Grzyb, Jerzy H. Kamrowski, Grzegorz Musiał, Bronisław Tusk, Władysław Zawistowski, Waldemar Ziemnicki. Jeden z liderów ruchu poetyckiego Nowej Prywatności. Od 1975 należał do Koła Młodych przy Związku Literatów Polskich;