był sekretarzem (1975), przewodniczącym (1976), wiceprzewodniczącym Koła (1977). W latach 1975–1978 redagował zeszyty literackie „Litteraria”, pismo formalnie wydawane przez UG, ale faktycznie będące w tym czasie w pełni niezależnym forum młodych intelektualistów i pisarzy, powiązanych z uczelnią oraz szeroko pojmowanym środowiskiem młodych twórców Wybrzeża, a poprzez udział różnych autorów – całej Polski. W piśmie działali także: Miłosława Bukowska, Stefan Chwin, Anna Czekanowicz, Andrzej Grzyb, Zbigniew Majchrowski, Aldona Mrozowska, Stanisław Rosiek, Władysław Zawistowski, Waldemar Ziemnicki. W 1978 roku na podstawie doświadczeń „Litterariów” powstał „Punkt. Almanach gdańskich środowisk twórczych”. W piśmie tym Joachmiak prowadził dział poezji. W latach 70. i 80. XX wieku współredagował wydawane w Warszawie pismo „Integracje” oraz „Młodą Sztukę”, dodatek do „Nowego Medyka”. W sierpniu 1980 znalazł się w Stoczni Gdańskiej. Wraz z Markiem Bieńkowskim zainicjował powstanie listu popierającego strajk i jego postulaty polityczne i społeczne. Był to pierwszy manifest intelektualistów, w tym wypadku młodych gdańskich pisarzy stowarzyszonych w Kole Młodych Związku Literatów Polskich, wspierający powstały właśnie ruch społeczny Solidarność. W latach 1981–1984 przebywał na emigracji w USA. Po powrocie do Polski pracował jako tłumacz.