Melkart, Baal Melkart (fen. Mlqrt wywodzące się z mlk-qrt „król miasta”Krebernik M., Melqart, [w:] Reallexikon der Assyriologie VIII (1993-97), s. 52.; asyr. dMi-il-qar-tuw jednym z tekstów asyryjskiego króla Asarhaddona; Krebernik M., Melqart, [w:] Reallexikon der Assyriologie VIII (1993-97), s. 52.) – bóg-opiekun fenickiego Tyru. Początkowo prawdopodobnie był bóstwem solarnym. Gdy wzrosła potęga Fenicji w basenie Morza Śródziemnego, Baal Melkart stał się panem mórzW. Tyloch, Religie Fenicji i Syrii, w: Zarys dziejów religii, red. J. Keller, s. 332.. Z zachowanych tekstów ugaryckich wynika, że Melkarta szczególnie czczono podczas święta przebudzenia, przypadającego prawdopodobnie na początek wiosny. Przemawia za tym opis obrzędu polewania jęczmienia i sadzenia winorośliW. Tyloch, Religie Fenicji i Syrii, w: Zarys dziejów religii, red. J. Keller, s. 337..
Od XIII wieku p.n.e., wraz z rosnącym w świecie fenickim znaczeniem Tyru, umacniał się również kult Melkarta, który został włączony do triady bogów obok Ela i Asztarte.