Autor wzbogacał znane warianty własnymi koncepcjami, przytaczał również analizy Aleksandra Pietrowa oraz przykłady z praktyki. Książka przyniosła autorowi rozgłos i szacunek w szachowym świecie. W 1847 roku przetłumaczona na angielski, już w 1855 doczekała się wznowienia w Anglii.
Zaliczany do szachowych koryfeuszy Jänisch otrzymał w 1851 roku zaproszenie na pierwszy międzynarodowy turniej szachowy w Londynie, organizowany przez Howarda Stauntona. Wybrał się w podróż do Anglii, jednak nie dotarł na czas. Po turnieju poniósł dotkliwą porażkę 2½ - 7½ w dziesięciopartiowym meczu ze Stauntonem. Podczas pobytu w Londynie dwukrotnie wygrał z Augustusem Mongredienem. W 1854 roku w Petersburgu rozegrał dwa mecze z Ilją Szumowem (5 - 3 i 5 - 7) oraz jeden, remisowy (2 - 2), z Siergiejem Urusowem.
W 1856 roku Jänisch redagował pierwszy w Rosji dział szachowy w dzienniku Sankt-Peterburgskije Wiedomosti. Był sekretarzem Petersburskiego Klubu Szachowego i autorem pierwszego rosyjskiego kodeksu szachowego. W całym okresie swojej aktywności opublikował setki artykułów i opracowań, między innymi analizy partii rosyjskiej (w 1842 roku), partii hiszpańskiej (1849) i włoskiej (1855).