Według legendy, duch kobiety odszedł do rzeki Hidaka, przepływającej w pobliżu świątyni. Przez następne czterysta lat w świątyni nie było dzwonu. Po tym czasie zrobiono nowy i przywieziono go do świątyni, ale gdy to uczyniono, pojawiła się koło niego tajemnicza, tańcząca dziewczyna. Rzuciła się na dzwon i ku zdumieniu wszystkich zebranych zniknęła bez śladu, jakby została wchłonięta przez niego. Od tego momentu dzwon nie bił, lecz zawodził i wył okropnym głosem. A za każdym razem, gdy się odezwał, nieszczęście nawiedzało Wakayamę. W końcu nikt nie mógł dłużej tego znieść, więc dzwon zdjęto i zakopano.
Pozostał w ziemi przez kolejne dwieście lat, aż Hideyoshi Toyotomi (przywódca polityczny i militarny, 1536–1598) nakazał, by go odkopano i zabrano do świątyni Myōman-ji. Tam też mnisi modlili się, aby przynieść spoczynek udręczonym duszom Anchina i Kiyohime. Z czasem dźwięk dzwonu stał się piękny, zabarwiony świadomością pokonania cierpienia (jap. ku; sanskr. duhkha). Dzwon znajduje się w Myōman-ji do dziś.
Zobacz też Lista legendarnych stworzeń Japonii Kaidan Sekien Toriyama
Przypisy
Kategoria:Istoty w mitologii japońskiej Kategoria:Smoki japońskie