mały|Grób Mariana Frenkiela na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Marian Tadeusz Frenkiel (ur. 11 maja 1919 w Łodzi, zm. 23 czerwca 1995) – prokurator Naczelnej Prokuratury Wojskowej okresu stalinowskiego, polski brydżysta, World Life Master (WBF), Arcymistrz Światowy (PZBS), odznaczony srebrnym medalem EBL (1989), honorowy członek EBL (1991) s. 283.
Życiorys We wrześniu 1939 roku wraz z rodziną uciekł do ZSRR. Tam został członkiem Międzynarodowej Organizacji Pomocy Rewolucjonistom i współpracownikiem Czerwonego Sztandaru. W latach 1941–1942 był żołnierzem Armii Czerwonej. Z wykształcenia był prawnikiem, był absolwentem Wydziału Prawa Uniwersytetu Łódzkiego (1947) i Wieczorowego Uniwersytetu Marksizmu-Leninizmu przy Ministerstwie Obrony Narodowej (1953). W latach 1946–1956 był prokuratorem Naczelnej Prokuratury Wojskowej odpowiedzialnym za prowadzenie i nadzorowanie śledztw w sprawach wojskowych. Oskarżając w procesach, niejednokrotnie żądał wyroków śmierci, np. w sprawie majora Zefiryna Machalli oraz lansował tezę, że „jeżeli fakty są inne, niż chciałaby prokuratura, to tym gorzej dla faktów”. W raporcie komisji Mariana Mazura podano, że Frenkiel ponosi odpowiedzialność m.in.