za:
„niereagowanie na wyjaśnienia oskarżonych (…) składane na rozprawie, a zawierające zeznania o niedozwolonych metodach śledztwa – przeciwnie – w odpowiedzi na skargę Kryski (płk Jan Kryska był katowany przez oficerów Informacji Wojskowej – przyp. red.) zażądał wyższej kary, uznając to za okoliczność obciążającą. Na stosowanie niedozwolonych metod śledztwa wskazywało wniesienie osk. Rolińskiego na noszach na salę sądową, czym prokurator nie zainteresował się, (…)”
„oskarżanie w znacznej liczbie spraw »spisku wojskowego«, w »sprawie bydgoskiej« i żądanie wysokich kar, jakkolwiek w sprawach tych było wiele niewyjaśnionych sprzeczności i wątpliwości, do których wyjaśnienia nie dążył wbrew obowiązkowi prokuratora.”
W 1956 r. zasiadał w komisji badającej miejsca potajemnych pochówków zamordowanych więźniów. Na liście było wiele jego ofiar. Komisja niczego nie ustaliła..
Od 1953 roku należał do PZPR. W latach 1973–1989 pełnił funkcję Prezesa Zarządu Głównego PZBS. W latach 1983–1991 był członkiem Komitetu Wykonawczego EBL. W roku 1990 był członkiem Komisji Odwoławczej na 12 Młodzieżowych Mistrzostwach Świata w Neumünster.