thumb|„Pieśni Ludu Polskiego w Górnym Szląsku” autorstwa Juliusza Rogera wydane we Wrocławiu w 1863 roku gdzie opublikowano pieśń.
We Wrocławiu na rynecku – pieśń ludowa zapisana w dialekcie dolnośląskim.
Historia Pieśń po raz pierwszy zanotował Juliusz Roger, który opublikował ją w swoim zbiorze pieśni śląskich pt. „Pieśni Ludu Polskiego w Górnym Szląsku” wydanego dwukrotnie po polsku we Wrocławiu w 1863 i 1880 roku. Publikacja zawiera nie tylko pieśni z terenu Górnego Śląska, ale znalazło się w niej również kilka pieśni w gwarze dolnośląskiej języka polskiego z terenów Śląska Dolnego.
Spisał ją w okolicach Międzyborza pow. Syców niejaki Bock i opublikował w roku 1864 w kalendarzu dla prowincji poznańskiej.
Z 4 pierwszych taktów pieśni utworzono melodię hejnału wrocławskiego.
Tekst pieśni gwara dolnośląska język polski We Wrocuawiu na rynecku stojóm wojocy,
są tam łóni postrojyni wszyscy jednacy.
Są tam łóni rozmajici rycerze i junocy,
szykujóm sie na wojynka we dnie i w nocy.
Hej cisawy mój kónicek bandzie bandzie r-zoł,
a tobie moja dziewcyno bandzie, bandzie zol.
Nie jedź, nie jedź Jasinku, da nie jedź na wojynka,
bo na wojnie życie znojne i niyspokojne.
Cekoj na mnie, moja Kasiu, cekoj przy moście,
pośla ci jo krasne piórko rybką na poccie;
Łoj niejedna rybecka już pod mostym przesła,