20 lipca 1819 roku w celu wprowadzenia porządku w gminach ewangelicko-luterańskich, Aleksander I wydał ukaz o ustanowieniu episkopalnej katedry, pod którą podlegałyby wszystkie parafie luterańskie Imperium Rosyjskiego, a także Generalnego Konsystorza, składającego się w równej liczbie z osób duchownych i świeckich. Pierwszym przewodniczącym Generalnego Konsystorza był mianowany namiestnik ryskiego okręgu szkolnego Karl von Lieven. Główną osobą duchowną kościoła został biskup, kandydaturę którego musiał zatwierdzić cesarz.
W styczniu 1820 roku na zaproszenie cesarza Aleksandra I do Petersburga przyjechał z Porvoo biskup Zacharias Cygnaeus. Sprowadzenie biskupa z Wielkiego Księstwa Finlandii było związane z tym, że kościół fiński utrzymywał sukcesję apostolską od Kościoła Szwecji. Z pomocą arcybiskupa Finlandii Cygnaeus rozpoczął reorganizację życia kościelnego zarówno samego Petersburga, jak i wszystkich zborów na terenie całej Rosji. Śmierć Aleksandra I uniemożliwiła jednak realizację tych planów do końca. Biskup uczestniczył również w pracach nad nową ustawą kościelną, ale zmarł przed jego przyjęciem.