W 1923 zjazd duchowieństwa i wiernych eparchii orenburskiej pod przewodnictwem jej ordynariusza, biskupa Arystarcha, wybrał go na biskupa orskiego, wikariusza eparchii orenburskiej. Złożył wówczas wieczyste śluby mnisze, zachowując dotychczasowe imię. Jego chirotonię biskupią przeprowadzili biskupi Antoni (Granowski) i Włodzimierz (Sokołowski-Awtonomow). Jakub (Maskajew) nie zdawał sobie sprawy, że biskup Antonin był już wtedy jednym z liderów Żywej Cerkwi, suspendowanym przez patriarchę Tichona. Sam biskup orenburski Arystarch również dołączył do Żywej Cerkwi. W związku z tym zjazd duchowieństwa i delegatów parafialnych Orska wyraził wątpliwość co do kanoniczności chirotonii biskupa Jakuba i nakazał mu udać się do Moskwy, by uzyskać u patriarchy potwierdzenie jej ważności. Duchowny nie dojechał jednak do stolicy, gdyż został zatrzymany przez OGPU i zmuszony do powrotu. W tej sytuacji duchowieństwo Orska zgodziło się uznać go za kanonicznego zwierzchnika. Ostatecznie biskup Jakub skontaktował się z patriarchą listownie i po udzieleniu stosownych wyjaśnień uzyskał potwierdzenie kanoniczności swojej chirotonii.