Nie uczestniczyła jednak w obozach letnich „Akiwy” w 1938 i 1939 z powodu stanowczego sprzeciwu rodziców.
Działalność konspiracyjna w okresie okupacji W czasie okupacji Halina Rubinek zaangażowała się z ramienia „Akiwy” w nauczanie dzieci i młodzieży. W latach 1940–1942 tworzyła wraz z rówieśnikiem Beniaminem Waldem (1925-2006) dwójkę skautowską, na zmianę uczącą i zabezpieczającą podległą im grupę uczniowską przed zdemaskowaniem. W połowie 1940 podjęła działalność konspiracyjną za cichą zgodą rodziny, która została przesiedlona do getta tomaszowskiego (na ul. Słoneczną 8) 20 listopada 1941. Przystąpiła do żydowskiej organizacji młodzieży walczącej „Frajhajt” („Wolność”). Od 1940 była łączniczką pomiędzy gettem tomaszowskim i innymi zamkniętymi żydowskimi dzielnicami na terenie Generalnego Gubernatorstwa, m.in. nawiązała kontakty z gettem warszawskim, radomskim i krakowskim. Do tej roli nadawała się doskonale. Była inteligentna, sprytna i opanowana. Miała „aryjską” aparycję i doskonale posługiwała się literackim językiem polskim (bez żadnych śladów obcej naleciałości). Jak wspominała Gusta Dawidsohn-Dränger (ps. „Justyna”), R. utrzymywała stałe kontakty pomiędzy Żydami krakowskimi a Żydami tomaszowskimiGusta Dränger, Pamiętnik Justyny, Kraków 1949, s.