116, tak opisuje Halinę Rubinek: „Jeździła niestrudzenie, przywoziła im dokumenty, zbierała pieniądze na broń i wracała zawsze rozradowana. Taka w niej już była dziecięca wprost, cudowna radość, taka pogoda, że kiedy nawet chmurzyła się, bił od niej blask, niby od słońca. I do wszystkiego podchodziła niemal beztrosko, powiedziałbyś – z dziecięcą lekkością”.. W podróżach posługiwała się fałszywymi „aryjskimi” dokumentami. Na początku r. 1942, gdy pojawiły się pierwsze informacje o planach likwidacji getta tomaszowskiego, nielegalnie przedostała się wraz z inną tomaszowianką Esterą Michlewicz (1923-1943), ps. „Irena”, do Krakowa. Przeszła przeszkolenie bojowe w obozie letnim we wsi Kopaliny pomiędzy Bochnią i Wiśniczem. Od VIII 1942 r. działała jako łączniczka Żydowskiej Organizacji Bojowej. Potem na terenie getta krakowskiego sformowała pięcioosobowe komórki, złożone z młodzieży żydowskiej pochodzącej z Tomaszowa. Współtworzyła fałszywe dokumenty umożliwiające poruszanie się poza terenem getta. Od września do grudnia 1942 brała udział w kilku działaniach sabotażowych poza terenem getta, m.in. w niszczeniu linii kolejowej Bochnia-Kraków. 22 grudnia 1942 uczestniczyła w akcji „gwiazdkowej”.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Halina Rubinek · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.