Widowiska publiczne na rynku miejskim odbywały się od XVI w. za sprawą cechów rzemieślniczych. Sztuki teatralne wystawiali natomiast od 1623 r. uczniowie kolegium jezuickiego. W tymże roku uświetniono widowiskiem publicznym pobyt króla Zygmunta III Wazy w Bydgoszczy, a w latach późniejszych z okazji przejazdu królów, biskupów i fundatorów odbywały się przedstawienia teatralne, śpiewanie hymnów pochwalnych i wygłaszanie panegiryków. Największe natężenie działalności scenicznej miało miejsce w II połowie XVII w. Teatr jezuicki nie zaprzestał działalności także podczas wojny północnej (1700-1721). Inscenizowano powitania dostojników państwowych i kościelnych, prezentowano widowiska związane z kalendarzem liturgicznym, wygłaszano laudacje ku czci dobroczyńców kolegium. Specjalną oprawę uzyskała wizyta w Bydgoszczy we wrześniu 1734 r. króla Stanisława Leszczyńskiego. Trzeba jednak przyjąć, że teatr jezuicki nie mógł reprezentować zbyt wysokiego poziomuMincer F.: Kultura, nauka i szkolnictwo w latach 1466–1772, [w:] Historia Bydgoszczy t. 1, Poznań-Warszawa 1991..