W budynku kolegium istniała sala teatralna, która służyła jeszcze w dwudziestoleciu międzywojennym na zebrania rady miejskiej. Było to okazałe pomieszczenie zdolne zmieścić ok. 300 osób, posiadające scenę sukcesywną, która nie wymagała każdorazowego opuszczania kurtyny. Przedstawienia dla większej liczby widzów organizowano na podwórzu między kolegium a kościołem jezuickim.
Ważną dziedziną życia kulturalnego była muzyka. Śpiew i gra na instrumentach stanowiła poważną dziedzinę działalności obecnych w mieście bractw kościelnych i cechów rzemieślniczych. Ośrodkami kultury muzycznej był kościół farny wraz ze szkołą parafialną oraz klasztory, zwłaszcza karmelitów i bernardynów. Przy klasztorze Karmelitów istniała bursa muzyczna, gdzie nauka trwała 7 lat, zaś przy kolegium jezuickim – bursa muzyczna i kapela. Kilku muzyków z Bydgoszczy rozwinęło swe kariery m.in. na dworze królewskim (Bartłomiej Wardeński – lutnista w kapeli Władysława IV) i w Krakowie (trębacz Melchior).