Ludwik IV (ur. 27 maja 1537 w Kassel, zm. 9 października 1604 w Marburgu) – landgraf Hesji-Marburg od 1567 r.
Życiorys Ludwik był drugim spośród dorosłych synów landgrafa Hesji Filipa Wielkodusznego i Krystyny, córki księcia Saksonii Jerzego Brodatego. Kształcił się na uniwersytecie w Marburgu. W czasie kilkuletniej niewoli ojca przebywał w Stuttgarcie na dworze księcia Wirtembergii Krzysztofa. Początkowo nie był przewidziany do objęcia rządów w Hesji, jednak wskutek konfliktu pomiędzy najstarszym bratem Wilhelmem a ich ojcem, ten ostatni zmienił swój testament dzieląc swoje księstwo pomiędzy czterech dorosłych synów z pierwszego małżeństwa. I tak, po śmierci ojca w 1567 r. Ludwik otrzymał część Hesji nad rzeką Lahn (Górną Hesję) – Hesję-Marburg. Jako książę dbał o organizację swego niewielkiego państwa, wydał prawa górnicze i policyjne. Pozyskiwał nabytki terytorialne dla swego księstwa, m.in. w 1583 r. uczestniczył w podziale Hesji-Rheinfels, po bezpotomnej śmierci młodszego brata Filipa. Prowadził intensywną akcję budowlaną, restaurując nie tylko swą rezydnecję w Marburgu, ale także inne budowle na terenie księstwa.