Szczególną uwagę Ludwik przykładał do spraw religijnych i kościelnych. Za życia ojca Hesja stanowiła pośrednika między różnymi nurtami reformacji. Ludwik, który na dworze Krzysztofa wirtemberskiego bardzo przywiązał się do luteranizmu, zrezygnował z takiej polityki, co było także powodem tarć między braćmi. Miało to wpływ nie tylko na kwestie religijne, ale także polityczne, gdyż poważnie osłabiło zachowaną jednak jedność czterech heskich księstw, zagwarantowaną w układzie między braćmi w 1568 r. Początek osłabienia związku stanowiło zerwanie wspólnych synodów w 1582 r., co było jednym z elementów jedności Hesji. Instrumentem luterańskiej polityki Ludwika stał się także teologiczny wydział uniwersytetu w Marburgu. W ślad za tym poszedł rozłam polityczny: Ludwik przyłączył się do grupy książąt luterańskich będących stronnikami cesarskimi.
Ludwik był dwukrotnie żonaty: najpierw z Jadwigą, córką księcia Wirtembergii Krzysztofa (zmarłą w 1590 r.), a następnie (od 1591 r.) z Marią, córką Jana, hrabiego Mansfeld-Hinterort. Jednak z żadnego z tych związków nie pozostawił dzieci, w efekcie czego w swoim testamencie w 1595 r.