Reakcje Ucieczka stała się wodą na młyn propagandy IRA i podniosła morale jej członków. Irlandzcy republikanie nazwali ją „Wielką Ucieczką”. Czołowy unionista Ian Paisley wzywał Nicholasa Scotta, parlamentarnego podsekretarza stanu w ministerstwie ds. Irlandii Północnej, aby podał się do dymisji. Premier Wielkiej Brytanii Margaret Thatcher oświadczyła podczas wizyty w Ottawie: „To najpoważniejsza ucieczka naszych czasów i musi zostać bardzo dokładnie zbadana”. W dzień po ucieczce minister ds. Irlandii Północnej James Prior ogłosił, że śledztwo w tej sprawie poprowadzi główny inspektor więziennictwa (Her Majesty's Chief Inspector of Prisons) James Hennessy. Opublikowany 26 stycznia 1984 roku Raport Hennessy'ego wykazał, że największą odpowiedzialność za ucieczkę ponosi personel więzienia. Ponadto przedstawiono w nim szereg zaleceń w celu poprawy bezpieczeństwa w Maze. Wykazano również, że winę ponoszą projektanci więzienia, Urząd ds. Irlandii Północnej (Northern Ireland Office) i kolejni naczelnicy, którym nie udało się poprawić bezpieczeństwa w zakładzie karnym. James Prior ogłosił, że w wyniku ustaleń raportu naczelnik podał się do dymisji, ale nie będzie żadnych rezygnacji na poziomie ministerialnym.