W latach 1863-1913, znanych jako Era Banków Narodowych, banki posiadające licencje stanowe działały w ramach systemu wolnej bankowości. Niektórzy badacze uznają, że ten system był w większości stabilny w porównaniu z bankami narodowymi tego okresu.
Szwecja Szwecja posiadała dwa okresy wolnej bankowości – od lat 30. XIX wieku do lat 60. XIX wieku, oraz od lat 60. XIX wieku do pierwszych lat XX wieku (1902). Po kryzysie bankowym z 1857 roku wzrosło społeczne poparcie dla prywatnych banków i prywatnych emitentów pieniądza – zwłaszcza Stockholms Enskilda Bank założonego w 1856 roku. W 1864 roku parlament przyjął nową ustawę bankową deregulującą stopy procentowe. Kolejne dziesięciolecia stanowiły szczytowy okres szwedzkiej wolnej bankowości, a po 1874 roku nie zakładano już nowych prywatnych banków. W 1901 roku zakazano emisji prywatnego pieniądza. Badania nad okresem szwedzkiej wolnej bankowości wskazują na stabilność systemu oraz tylko jedno bankructwo związane z oszustem w ciągu 70 lat.