był szeroki i obejmował: szkło elektrotechniczne, naczynia akumulatorowe, szkło opakowaniowe, butelki spożywcze i kosmetyczne, słoiki, balony do win, szkło galanteryjne, gospodarcze (szklanki, kieliszki, podstawki) oraz szkło sanitarne i oświetleniowe. W 1958 roku dokonano specjalizacji profilu produkcyjnego na rzecz szkła gospodarczego, głównie szklanek i kieliszków dla zbiorowego żywienia. Zaprzestano natomiast produkcji szkła opakowaniowego. W latach 1952–1955 w ramach planu sześcioletniego dokonano modernizacji zakładu, wzbogacając go m.in. o nową halę produkcyjną z dużą wanną zmianową, magazyny, halę odprężarek, budynek socjalny.
W latach 60. zakład doskonalił technologię produkcji. W 1961 w miejsce szkła sodowo-wapniowego wprowadzono technologię produkcji szkła sodowo-potasowo-wapniowego, usprawniono technikę produkcji szkła z bańki metalowej, zbudowano wannę wyrobową do produkcji szkła kolorowego oraz zastosowano metodę próżniową w produkcji kieliszków. W latach 60. modernizowano budynki zakładu oraz budowano nowe, m.in. laboratorium zakładowe, wzorcownię, nową wannę zmianową, magazyny, drogi i parkingi.