3. Spełnione, co już śpiewał wprzód Król Dawid z natchnień świętych strug, Narodom szczęsny głosząc cud, Że zakróluje z Drzewa Bóg!
4. O Drzewo sławne ziemiom wszem, Purpurą Króla zdobny w krąg, Coś godne było zacnym pniem Tak świętych dotknąć nóg i rąk!
5. Szczęśliwy ramion twoich słup, Co cenę świata dźwigał sam: Z tej szali, piekłu biorąc łup, Przeważył Stwórca grzechu kłam!
6. O witaj Krzyżu, szczęście dusz, W tym czasie, w którym cierpiał Pan, Pokornym — łaski skarby mnóż A winnych ulecz z grzechu ran!
7. Łask Zdroju, Trójco, rzesze rzesz Niech sławią dobroć twą bez miar: Tym, którym krzyża triumf ślesz, Nagrody wiecznej przydziel dar! Amen.1. Sztandary Króla wznoszą się: Tajemny krzyża błyszczy trzon, Kędy poniosło życie śmierć, Zdobywszy życie przez swój zgon.
2. Zranione przez okrutny spiż Oszczepu, aby brud i zło Grzechu z nas obmyć, życie to Spłynęło wodą razem z krwią.
3. Więc się spełniło, o czym już W pieśni swej Dawid wieścić mógł, Narodom ogłaszając wszem: Z krzyża królować będzie Bóg.
4. O smukłe, święte drzewo ty, Zdobne w szkarłatną Króla krew; By członków świętych tknąć swym pniem, Wybrane godnie z wszystkich drzew.
5. Szczęsne, że na ramionach twych Na okup świata zawisł trup, Któremuś wagą stało się, By z paszczy piekieł wyrwać łup.