Gieorgij Iwanowicz Tajłow, ros. Георгий Иванович Тайлов (ur. 13 listopada 1914 w Rydze, zm. 8 maja 2014 w Ogrerusskije.lv) – rosyjski duchowny prawosławny, publicysta i pisarz religijny.
Urodził się jako Gieorgij Iwanowicz Aleksiejew. Kiedy zmarł jego ojciec, zmienił nazwisko na Tajłow. W 1915 r. matka zamieszkała w Moskwie, zaś w 1921 r. powróciła do Rygi w granicach niepodległej Łotwy. Gieorgij I. Tajłow ukończył tam rosyjskie gimnazjum im. Łomonosowa. Następnie przez 2 lata studiował filologię na ryskim uniwersytecie. W 1937 r. ukończył miejscowe seminarium duchowne, po czym został wyświęcony na duchownego. Był kapłanem w cerkwi św. Mikołaja w Windawie. Jednocześnie uczył religii w miejscowych szkołach. Był też członkiem komitetu ds. zabezpieczenia socjalnego dzieci bezrobotnych rodziców zarządu miejskiego. Pisał artykuły do pisma "Wiera i Żyzń". Od 1940 r. posługiwał w cerkwi św. Sergiusza z Radoneża we wsi Ugała. Po ataku wojsk niemieckich na ZSRR 22 czerwca 1941 r., służył na okupowanych terenach północno-zachodniej Rosji w ramach Pskowskiej Misji Prawosławnej. Od jesieni 1941 r. posługiwał w cerkwiach ujazdu ostrowskiego. W 1942 r. został odznaczony orderem misji. W kwietniu 1943 r. stanął na czele dekanatu opoczecko-noworżewskiego. Jednocześnie był zastępcą dziekana dekanatu ostrowskiego.