W czerwcu tego roku objął nadzór nad dekanatem puszkinogorskim (swiatogorskim). W lutym 1944 r. przybył na okupowaną Łotwę, gdzie objął funkcję psalmisty w cerkwi we wsi Korowsk. Po wyzwoleniu przez Armię Czerwoną został 30 października tego roku aresztowany przez NKWD. Po procesie skazano go na karę 20 lat łagrów. Początkowo odbywał ją w rejonie Irkucka, a następnie w Kazachstanie. W grudniu 1955 r. w wyniku amnestii wyszedł na wolność, po czym powrócił na Łotwę. Od 1956 r. posługiwał w cerkwi św. Jana Chrzciciela w Gałgausku. W 1957 r. został protojerejem. Służył w różnych cerkwiach Rygi. Od 1980 r. pełnił posługę duchową w żeńskim monasterze Trójcy Świętej i św. Sergiusza w Rydze. W 1992 r. objął probostwo cerkwi św. Mikołaja Cudotwórcy w łotewskim Ogre.
Przypisy
Linki zewnętrzne Biografia Gieorgija I. Tajłowa Chronologia życia Gieorgija I. Tajłowa Wspomnienia Gieorgija I. Tajłowa
Bibliografia Псковский синодик пострадавших за веру Христову в годину гонений священнослужителей, монашествующих и мирян Псковской епархии ХХ столетия, 2005
Kategoria:Rosyjscy duchowni prawosławni Kategoria:Biali emigranci rosyjscy Kategoria:Biali Rosjanie współpracujący z III Rzeszą Kategoria:Pskowska Misja Prawosławna 1941–1944 Kategoria:Więźniowie radzieckich łagrów Kategoria:Urodzeni w 1914 Kategoria:Zmarli w 2014