Po śmierci Zygmunte Hempla jego przyjaciele z KON napisali: „Od­sze­dłeś od nas te­raz, kie­dy Cię naj­wię­cej brak nam bę­dzie, kie­dy mu­szą zna­leźć się w Pol­sce lu­dzie o Two­im cha­rak­te­rze, Two­ich wa­lo­rach mo­ral­nych, etycz­nych, Two­jej od­wa­dze cy­wil­nej, wresz­cie o za­le­tach Twe­go umy­słu (...). Zgi­ną­łeś tak, jak so­bie za­wsze ży­czy­łeś – śmier­cią żoł­nie­rza. Lep­szej śmier­ci nikt z nas nie pra­gnie. To na­sza – Two­ich naj­bliż­szych po­cie­cha”. Po­stać Hem­pla wspo­mniał rów­nież Władysław Bro­niew­ski w na­pi­sa­nym 15 sierpnia 1944 r. w Je­ro­zo­li­mie wier­szu War­sza­waIbidem..

Ordery i odznaczenia

Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 5930 – 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości Krzyż Walecznych trzykrotnie Odznaka „Za wierną służbę”

Przypisy

Bibliografia Marek Gałęzowski, Zygmunt Hempel [w:] Wierni Polsce. Ludzie konspiracji piłsudczykowskiej 1939−1947, Warszawa 2005, s. 200-208. Marek Gałę­zow­ski, Przeciw dwóm zaborcom. Polityczna konspiracja piłsudczykowska w kraju w latach 1939–1947, Warszawa: IPN, 2013.